ما در اینجا سعی کرده ایم با انتخاب گزیده هایی متفاوت و زیبا از کتاب های مختلف آثار نویسندگان بزرگ، شما را با این کتاب ها آشنا کرده باشیم، شاید گام کوچکی در جهت آشتی با یار مهربان کودکی مان برداشته باشیم.

مجله اینترنتی برترین ها




برترین ها: وقتی خواستم به دنبال معنی کلمه کتاب باشم فکر کردم که کار ساده ­ای را به عهده گرفته ام! اما وقتی دو روز تمام در گوگل کلمه کتاب و کتاب خوانی را جستجو کردم آنهم به امید یافتن چند تعریف مناسب نه تنها هیچ نیافتم، تازه فهمیدم که چقدر مطلب در مورد کتاب و کتابداری کم است. البته من عقیده ندارم که جستجوگر گوگل بدون نقص عمل می کند، اما به هر حال یک جستجو­گر قوی و مهم است و می بایست مرا در یافتن 2 یا 3 تعریف در مورد کتاب کمک می کرد؛ اما این که بعد از مدتی جستجو راه به جایی نبردم، به این معنی است که تا چه اندازه کتاب مهجور و تنها مانده است.

راستی چرا؟ چرا در لابه لای حوادث ، رخدادها و مناسبت های ایام مختلف سال، «کتاب و کتاب خوانی» به اندازه یک ستون از کل روزنامه های یک سال ارزش ندارد؟ شاید یکی از دلایلی که آمار کتاب خوانی مردم ما در مقایسه با میانگین جهانی بسیار پایین است، کوتاهی و کم کاری رسانه­ های ماست. رسانه هایی که در امر آموزش همگانی نقش مهم و مسئولیت بزرگی را بر عهده دارند. کتاب، همان که از کودکی برایمان هدیه ای دوست داشتنی بود و یادمان داده اند که بهترین دوست است! اما این کلام تنها در حد یک شعار در ذهن هایمان باقی مانده تا اگر روزی کسی از ما درباره کتاب پرسید جمله ای هرچند کوتاه برای گفتن داشته باشیم. و واقعیت این است که همه ما در حق این «دوست» کوتاهی کرده ایم، و هرچه می گذرد به جای آنکه کوتاهی های گذشته ی خود را جبران کنیم، بیشتر و بیشتر او را می رنجانیم.

ما در اینجا سعی کرده ایم با انتخاب گزیده هایی متفاوت و زیبا از کتاب های مختلف آثار نویسندگان بزرگ، شما را با این کتاب ها آشنا کرده باشیم، شاید گام کوچکی در جهت آشتی با یار مهربان کودکی مان برداشته باشیم. مثل همیشه ما را با نظراتتان یاری کنید.

*****
آدمی که یکبار خطا کرده باشد و پاش لغزیده باشد و بعد هم پشیمان شده باشد، مطمئنتر است از آدمی که تا به حال پاش نلغزیده ... این حرف سنگین است ... خودم هم میدانم. خطا نکرده، تازه وقتی خطا کرد و از کارتنِ آکبند در آمد، فلزش معلوم میشود، اما فلزِ خطاکرده رو است، روشن است... مثلِ کفِ دست، کج و معوجِ خطش پیداست.
از آدمِ بی خطا میترسم، از آدمِ دو خطا دوری میکنم، اما پای آدمِ تک خطا میایستم...!


قِیدار/ رضا امیرخانی

پاراگراف کتاب (20)


 این مذهب چه بده بستانی‌ است که در این دنیا یک شاهی‌ روی‌ آن می‌ اندازی‌ و در آخرت کرورها شاهی‌ عوض می‌ گیری‌؟ چه دغل بازی‌ و رشوه خواری‌ و حماقتی‌! نه، انسانی‌ که در امید بهشت و ترس از جهنم است، نمی‌ تواند آزاد باشد...!

... انسان نمی‌ تواند پشتیبان آزادی‌ مطلق باشد، چنین آزادی‌ به هرج و مرج رهنمون می‌ گردد. اگر برای‌ انسان امکان داشت که با آزادی‌ مطلق به دنیا بیاید، در صورتی‌ که خواهان خدمتی بر روی‌ زمین بود، اولین وظیفه اش محدود کردن آن آزادی‌ بود...!


گزارش به خاک یونان / نیکوس کازانتزاکیس/ مترجم: صالح حسینی

پاراگراف کتاب (20)


میرخان: شاید هم مکر زنان؟
روشنک: خرد تا به زنان برسد نامش مکر می‌شود! نه؟ و مکر تا به مردان برسد نام عقل‌ می‌گیرد!

میرخان: قصه‌هایی هم هست درباره‌ی زنان بدکاره!
روشنک:که نتیجه‌ی مردان بدکارند...!



شب هزار و یکم/ بهرام بیضائی

پاراگراف کتاب (20)


موجودی که من او را انتظار می کشم واقعی نیست. من آن را بارهای بار می آفرینم و باز آفرینی می کنم. آفرینشی ناشی از توان من برای عشق ورزیدن به آن، ناشی از نیاز من به آن. دیگری به این جا می آید، این جا که من او را انتظار می کشم، این جا که از پیش او را آفریده ام و اگر نیاید، من او را در توهم می آورم. انتظار، یک حالت هذیانی است...!

سخن عاشق (گزیده گویه ها)/ رولان بارت / مترجم: پیام یزدانجو

پاراگراف کتاب (20)


هیچ وسیله ای برای تشخیص تصمیم درست وجود ندارد، زیرا هیچ مقایسه ای امکان پذیر نیست. در زندگی با همه چیز برای نخستین بار برخورد می کنیم. مانند هنرپیشه ای که بدون تمرین وارد صحنه شود. اما اگر اولین تمرین زندگی، خود زندگی باشد، پس برای زندگی چه ارزشی می توان قائل شد؟ اینست که زندگی همیشه به یک «طرح» شباهت دارد. اما حتی طرح هم کلمه ی درستی نیست، زیرا طرح همیشه زمینه سازی برای آماده کردن یک تصویر است، اما طرحی که زندگی ماست طرح هیچ چیز نیست، طرحی بدون تصویر است...!

بار هستی/ میلان کوندرا / مترجم: پرویز همایون پور

پاراگراف کتاب (20)


چه قدر باید بگذرد تا آدمی بوی تن کسی را که دوست داشته از یاد ببرد؟ و چه قدر باید بگذرد تا بتوان دیگر او را دوست نداشت؟...!


من او را دوست داشتم / آنا گاوالدا / مترجم: الهام دارچینیان

پاراگراف کتاب (20)


امروزه شکل های عجیب و غریب و ناشناخته ای از فحشا وجود دارد که در قیاس با آن، فحشای واقعی، حرفه ای شرافتمندانه و درست به حساب می آید. چون در فاحشه خانه حداقل در مقابل پول چیزی هم عرضه می گردد....!

عقاید یک دلقک / هاینریش بل / مترجم محمد اسماعیل زاده

پاراگراف کتاب (20)


ما همگی قربانی و در عین حال جلاد حافظه کوتاه مدت خود هستیم که بیش از سی ثانیه نمی پاید و همین ادامه ی زندگی مان را ممکن می سازد بی آنکه اسیر هر اتفاقی باشیم که دور و برمان پیش می آید...!

... زندگی خیلی چیزها یادمان می دهد و ما مقصریم که یاد نمی گیریم و بارها و بارها در همان تله ی شیرین گرفتار می آییم...! 

... دلش می خواست دنیای آزاد و طبیعی داشته باشیم که در ان از نیروها و قوانین سرکوب گر خبری نباشد. به او گفتم که چنین چیزی هیچ وقت وجود نداشته. آزادی که او به دنبال ان بود، جست و جوی آزادی بود، چیزی که هرگز به دست نمی آوریم، اما همان مبارزه برای کسب ان ما را رها می کند...!

اینس / کارلوس فوئنتس / مترجم: اسدالله امرایی

پاراگراف کتاب (20)


پفیوز کسی است که فکر می کند خیلی باهوش است، هیچ وقت نمی تواند جلوی دهانش را بگیرد. مهم نیست بقیه چی می گویند، او باید مخالفتش را بکند. یک آدم پفیوز تمام سعی اش را می کند که تو همیشه خیال کنی گند زده ای. مهم نیست تو از چی حرف میزنی، او بهتر از تو می داند...!


گهواره ی گربه/ کورت ونه گوت جونیور / مترجم: علی اصغر بهرامی

پاراگراف کتاب (20)


یکی از آقای کوینر پرسید که آیا خدایی وجود دارد یا نه؟
آقای کوینر گفت:
"به تو توصیه می کنم فکر کنی که آیا با دانستن جواب این سؤال رفتارت تغییر خواهد کرد یا نه. اگر تغییر نکند موضوع منتفی است. اگر تغییر بکند حداقل می توانم اینقدر کمکت بکنم که تو تصمیم خودت را گرفته ای:
تو به خدا نیاز داری."...!


فیل (داستانک‌های فلسفی) / برتولت برشت/ مترجم: علی عبداللهی

پاراگراف کتاب (20)


به دنیا نیامده ایم که چوب قضاوت به دست بگیریم و سر هر راه و بیراهی مردم را قضاوت کنیم. ما مرکز دنیا نیستیم, حتی اگر این به نظرمان برسد. ما لبریز از اشتباهات و کمبود هایی هستیم که دیگران را به خاطرش تحقیر می کنیم...!

... از بچگی به ما یاد دادند که به دروغ از دیگران تعریف کنیم و نظر واقعیمون رو ندیم٬ همین طور که تحمل شنیدن حقیقت رو نداریم...!

... معنایی برای خوشبختی وجود ندارد. وجود ما لبریز از خوشبختی ها و بدبختی هایی است که خودمان در ذهن هان ردیف کرده ایم. خیلی وقت ها حاشیه ها هستند که زندگی را می سازند...!

... یک روز در حالی که قدم زنان از همان مسیر همیشگی مان عبور می کنیم, دنیا برایمان بیگانه می شود. یاد آرزوهایی می افتیم که هیچ وقت به آنها نرسیده ایم. همه جا بوی تازگی می دهد و ما بوی ماندگی. برای آنهایی که حتی به ما فکر هم نمی کنند زندگی کرده ایم و وقتی خوب خاطراتمان را مرور می کنیم می فهمیم که هر چه را داشته ایم از دست داده ایم چیزی به دست نیاورده ایم...!

... فقط خودمان را می بینیم٬ خواسته های خودمان. اگر روزی قدرت این را داشته باشیم که جای دیگری قرار بگیریم٬ همه چیز تغییر خواهد کرد...!


شهری میان تاریکی / هورناز هنرور

پاراگراف کتاب (20)


انسان موجود داستان سرایی است. اگر در رستوران ها، مجالس و سایر اماکن به حرف های مردم گوش دهید، به زودی در می یابید که صحبت های آنها اغلب به شکل داستان مطرح میشود. ما با تعریف کردن این حکایت ها با یکدیگر ارتباط برقرار میکنیم. آشنایی با داستان های زندگی مان باعث می شود خودمان را بهتر بشناسیم...!


زندگی برازنده من/ کارول اس پیرسون/ مترجم: کاوه نیری

پاراگراف کتاب (20)


اشتباه این است که همه چیز عین روز روشن و مثل واقعیت های روزمره جلوی رویمان باشد و با این وجود مطابق معمول همچنان منتظر بمانیم که یک نفر دیگر اولین فریاد را سر بدهد...!


فانتاموس علیه خون آشام های چند ملیتی/خولیو کورتاسار/ کاوه میرعباسی

پاراگراف کتاب (20)


«الیزابت» کوچک و شکننده و شاد تا چند ماه دیگر پنج سالش تمام می‌شود. او را به خود فشردم و شروع کردم برایش به کتاب خواندن. ناگهان مرا نگاه کرد و پرسید:
 «زندگی یعنی چه؟» جواب احمقانه‌ای به او دادم.
 زندگی،‌ لحظه‌ایست میان تولد و مرگ.
‌ مرگ چیه؟
‌ مرگ هنگامه‌ای است که همه چیز تمام می‌شود.
 مثل زمستان؟ هنگامی که برگ‌های درختان می‌ریزد؟ ولی عمر یک درخت با زمستان تمام نمی‌شود،‌ نه؟ هنگامی که بهار بیاید،‌ درخت دوباره زنده می‌شود.
 ولی برای مردن اینطور نیست. زن و بچه‌ها هم همین طور. هنگامی که کسی مرد،‌ برای همیشه مرده، دیگر زنده نمی‌شود.
‌ نه این درست نیست!
 چرا الیزابت،حالا بخواب.
 من حرف تو را قبول ندارم. فکر می‌کنم هنگامی که کسی بمیرد،‌ مثل درخت‌ها دوباره در بهار زنده می‌شود...! 

... زندگی هرچه هست،‌ خواستنی است. در دنیای ما هر کس به زندگی خویش بیش از همسایه‌اش دلبستگی دارد. این طبیعی است. اما "باب" هرگز در بهار دوباره متولد نخواهد شد، آن "ویت کنگ" هم همین طور. ولی تو،‌ الیزابت، و نسل‌های بعد از تو درباره‌شان چگونه داوری خواهند کرد؟
زندگی یک نوع محکومیت به مرگ است و درست به همین خاطر است که باید آن را طی کنیم؛ بدون حتا یک گام اشتباه،‌ بدون آنکه ثانیه‌ای به خواب رویم و یا تردید کنیم که داریم اشتباه می‌کنیم،‌ باید آن را طی کنیم. ما که انسان هستیم و نه فرشته ... و نه حیوان... ما که بشر هستیم... .
بیا خواهر کوچکم،‌ الیزابت،‌ تو روزی می‌خواستی بدانی زندگی یعنی چه‌؟ آیا باز هم می‌خواهی بدانی؟
 آره، ‌زندگی یعنی چه؟
‌ زندگی ظرفی است که باید خوب پرش کرد،‌ بدون این که لحظه‌ای را از دست بدهیم.
 حتا اگر وقتی پرش می‌کنیم، ‌بشکند؟ و اگر بشکند...؟
 فرقی نمی‌کند؛ صحنه را طی کرده‌ای،‌ فقط کمی تندتر. مدت زمانی که تو برای این طی کردن صرف می‌کنی مهم نیست؛‌ مهم شکل طی کردن تو است. مهم این است که آن را «خوب» طی کنی...!


زندگی جنگ و دیگر هیچ / اوریانا فالاچی / مترجم: لیلی گلستان

پاراگراف کتاب (20)


هیچ چی احمقانه تر از این نیست که آدم بخواهد توی تلفن به یک نفر بگوید دوستت دارم و طرف بگوید چی گفتی؟ صدا نمی یاد...!

... زندگی ساده است. تو را از شکم مادر می آورند اینجا. به تو امید و عظمت دنیا را نشان می دهند. بعد توی دهانت می زنند، همه چیز را از دستت می گیرند و می گذارند مغزت در کما متوقف شود، صفر. انصاف نیست. به خصوص اگر مادرت منتظر باشد...!


ثریا در اغما / اسماعیل فصیح

پاراگراف کتاب (20)
کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه